Mother

Na de dood van haar man neemt Tanaka, moeder van drie kinderen, de dagelijkse leiding over de wasserette over. Regisseur Mikio Naruse – de ‘grote onbekende’ van de Japanse cinema – laat haar verhaal vertellen vanuit het perspectief van de oudste dochter.

De titel van de film mag als emblematisch gelden. Naruse toont Tanaka als archetype van de moeder die het beste voor haar kinderen tracht te verwerkelijken. Onvoorwaardelijke liefde, zelfopoffering en toewijding zijn de grote drie in het bestaan van weduwe Tanaka; ze is een hardwerkende vrouw die de slagen van het lot ondergaat, maar tegelijkertijd overeind blijft.

Het viel Naruse niet moeilijk een verhaal te vertellen over gewone mensen met hun dagelijkse besognes. ‘Het is de wereld die ik beste begrijp’, zei hij in een interview. De uitspraak sloot aan op hoe deze – laat ontdekte - grootmeester van de Japanse cinema zichzelf zag: als ambachtsman, niet als verheven kunstenaar of godgelijk genie. Zijn werk wordt nu in een adem genoemd met dat van Ozu, Mizoguchi en Kurosawa; zijn tekening van het leven in het naoorlogse Japan is empathisch, diep en kalm – maar daaronder schuilt de onrust van een wereld op het snijvlak van westerse moderniteit en oude tradities.