Girlhood

De kansarme, onweerstaanbare energieke Marieme begint een nieuw leven na de ontmoeting met drie vrijgevochten meiden in haar Parijse banlieu. Ze verandert van naam en kledingstijl en treedt toe tot hun 'bande de filles'.

Céline Sciamma's derde lange film is een intrigerende en ontroerende kijk op de overgang van puberteit naar volwassenheid van een jonge zwarte vrouw in een van de banlieues van Parijs. De kans om daaruit te ontsnappen is klein - weinig kansen op de arbeidsmarkt, gedoe met relaties en zwangerschappen - en Sciamma laat ongedwongen zien hoe familie en maatschappij jonge vrouwen, soms onbewust, vasthouden.

Met haar vriendinnen winkelt, danst en flirt Marieme, die zichzelf nu Vic noemt. Voortdurend voel je haar kracht en waakzaamheid - ze is niet naïef, ze weet wat er in de wereld te koop is. Op de muziek van Rihanna’s Diamonds laat Sciamma in een mooie, ontroerende scène zien hoe we ons allemaal voelen als we nog net niet volwassen hoeven te zijn en alles nog mogelijk lijkt.

De frustraties van de vorige generatie jongeren in de banlieues, die Mathieu Kassovitz in 1995 zo treffend in La haine liet zien, hebben hier plaatsgemaakt voor de kracht van de nieuwe.