Wicker

‘Hij is breedgeschouderd, beresterk en trouw als een hond; hij fixt je dak als het lekt en je bed als jullie dat net samen hebben gesloopt; hij heeft de contouren en stem van Alexander Skarsgård; hij zegt de hele tijd dingen als: ‘Dat ik de zon en de zee kan zien, is allemaal dankzij jou.’ De Wicker Husband is, kortom, de perfecte echtgenoot. Dat deze droom van een man gemaakt is van riet en er dus een beetje uitziet als een monsterlijke, wandelende mand, lijkt weinig mensen iets te deren. Zelden zagen we zo veel blije hoofden op onze feed als na het verschijnen van de trailer van Wicker. ‘The girls are choosing the basket over the men’, aldus iemand in een van de duizenden reactievideo’s. De vrouwen in het middeleeuwse dorp waar Wicker zich afspeelt, zijn allemaal jaloers op de Vissersvrouw (Olivia Colman), die de Wicker Husband liet vlechten door een rondreizende meestermandenmaker en nu als enige geen liefde- en orgasme-loze avonden meer heeft. In vergelijking met de nieuwkomer van riet blijken de lompe mannen in het dorp nog lomper dan gedacht, want zij dansen niet, ze zeggen geen lieve woorden en dragen al helemaal niets bij aan het huishouden. Superjammer dat Wicker een sprookje is en geen documentaire. Wij willen ook samenwonen met een sexy, bezield object. Of was er een andere moraal in dit verhaal? We hebben het niet helemaal meegekregen, denkend aan een kapot bed en lekkend dak die nog gefixt moeten worden.’